De laatste stok van 2007

Kijk, nog iemand die vindt dat het hier veel te stil is.

3 bands/artiesten die ik dit jaar heb leren kennen
Dit jaar? Nog helemaal geen! *toedoem tsjing* Er wordt echter te Lewisiana al twee weken gezwoegd op een overzichtje van wat muzikaal de moeite was in 2007. Neeeeee, niet NOG een eindejaarslijstje dat ons geen ballen interesseert! Helaas wel, maar mijn uitstellende zelve kennende, zal het zowat het laatste van alle eindejaarslijstjes zijn dat u moet doorstaan, beloofd! Om al een tipje van de sluier te lichten: er waren aangename kennismakingen op MySpace met The Seven Laws of Woo, Quadrone, Los Playeros, Palomine, Obatala en Waldeck. Oei, dat zijn er al zes.

3 dingen die ik heb meegemaakt, gehoord,… en die me altijd zullen bijblijven

  • Een noodkreet op een kerstkaart van een oude krasse man. Eenzaamheid na een lang en gelukkig leven, we wensen het niemand toe, maar er eens meer dan één keer op bezoek gaan, ho maar …
  • Een kleine maand op de planken en achter de schermen van de Bourla meegemaakt, in de grootste productie ooit van Het Huis. Het heeft mijn kijk op theater voorgoed en in de positieve zin veranderd. Jaja, er bloeit waarlijk een prille liefde …
  • Ik ben peter geworden! Niet euh … ‘voor de Kerk’, maar toch jong, peter! Van zo’n lief klein schattig knuffelbazeken dat enkel zijn klep openzet als het echt écht nodig is.

(Vreselijke) blunders die ik sinds dit jaar op mijn naam heb staan

  • Die keer dat ik met de vélo al stapvoets rijdende, op klaarlichte dag, helegans nuchter in het midden van een drukke dorpskern tegen een oud manneke ben gereden. Samen verloren wij ons evenwicht, rolden over de grond en versperden de rijweg in maar liefst 3 richtingen. En iedereen keek naar ons, of wat had u gedacht. Tegen alle verwachtingen in, sprong niet ik maar het oud manneke kwiek en ongeschonden recht, en vroeg mij ‘of het ging’. En jawel, het ging. Als ik mijn normale fietsterroristensnelheid had aangehouden, was dat avontuur misschien wel heel anders afgelopen. Dan was hij (of ik) misschien wel dood geweest. Of dan was ik hem al lang gepasseerd voor hij de straat zou oversteken. Dat deed hij trouwens niet op een zebrapad, dus ik was niet eens in fout. Dus eigenlijk telt dat niet als blunder.
  • Een klein beetje verloren gelopen in de VRT-gebouwen, net voor een sollicitatie aldaar. Maar ach, zo komt een mens nog eens ergens.
  • Uitstellen, uitstellen, altijd maar uitstellen! De dingen gaan niet vooruit, de mensen bekijken u scheef en het is energieverslindender dan een 4×4 met een lek in z’n naftbak. Zelfs mijn blogposts (en reacties op een ander) stel ik uit.

dingen die me trots maakten

Euh … dat ik in 2007 weer een beetje meer mezelf geworden ben, maar het mag altijd iets meer zijn.

3 mensen die ik hiermee graag wil lastigvallen
Niet ‘graag’, want ik ken hen niet en lees hen ook veel te weinig, maar genoeg om te weten dat ze een geweldige blog hebben: Maximiliaan, Sponzen Ridder en Nonkeljoene.

Advertenties

  1. Kerels die goed zijn in uitstellen zijn bij de dames erg in trek hoor (troost dat?) 😉

  1. 1 Drie « Nonkeljoene

    […] in stokjes Hm, tussen het niet-posten en het zagen was ik Lews stokje compleet uit het oog verloren. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik Loe eigenlijk veel te […]




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: