Er zijn er blijkbaar nog die daar mee wegkomen

Grote geldstromen, naar Wallonië of naar Woestijnvis, het is allemaal hot nieuws dezer dagen. Wij riooljournalisten van Lewisiana werden gisterenmiddag gebeld door Stafke één van onze bejaarde maar alerte informanten in de regio Antwerpen-stad. Of wij nog een ander bewijs wilden dat ze bij de openbare omroep het geld door ramen en deuren smijten. We moesten er wel een rit naar het oude justitiepaleis voor over hebben. Het bewijs stond daar letterlijk voor de deur, aldus Stafke. Omdat wij niet vies zijn van lijkenpikkerij en een primeur alweer even geleden was, stemde ik als hoofdredacteur persoonlijk toe.

Weinig parkeergelegenheid in de buurt van het justitiepaleis door het proces Van Themsche dat er in een beslissende fase zit, dus kom ik een kwartier te laat aan op de plaats van afspraak. Stafke staat, stipt als hij is, kennelijk al een tijdje te ijsberen en beent met versnelde pas mijn richting uit, zodra hij me ziet. Tijd voor verontschuldigingen krijg ik niet.
– ‘’t Is daar te doeng!’, zegt hij en trekt me bij de mouw mee naar de hoek van de Britse lei en de Anselmostraat.
Stafke weet van aanpakken. Het schijnt dat hij rechercheur op rust is, al doet hij daar zelf nogal geheimzinnig over. Op het kruispunt aangekomen wijst hij triomfantelijk met zijn kin in de richting van het justitiepaleis. Ik heb geen idee waar hij op doelt.
– ‘Euh, een primeur omtrent de VRT?’ herinner ik hem ongeduldig aan ons telefoontje. Hij rolt met z’n ogen. Zet hem een hoed op en hij heeft echt wel iets van Frost.

– ‘Mor zietan, wa staat d’r ier?’ Een chagrijnige Frost. Voor ons staan op het voetpad een transmissiewagen en drie monovolumewagens van de VRT.
– ‘Euh, de volledige nieuwsdienst?’ zeg ik met een kwinkslag. De kwinkslag wordt genegeerd.
– ‘Vier camionetten! Vier!! Is da ni wa veul? Drei van Ter Zake en ene van ’t radionifs! Kunne die gaste ni me mekander meerije en in één buske van eut Brussel nor ier komme? Wa moet da ni koste on naft? Jommer, en wie betolt da denkte gij?’ Het begint me te dagen dat ik voor niets naar Antwerpen ben gekomen. Of voor een bejaarde die dringend een hobby nodig heeft, wat op hetzelfde neerkomt.

– ‘Stafke, ten eerste: die camionetjes zijn niet noodzakelijk of van radio of van tv, sinds de eenmaking van de nieuwsdienst is da allemaal ’t zelfde. Ze zullen de plakletterkes op die deuren nog niet vervangen hebben’. Niet meteen het sterkste pleidooi om goed te praten dat het halve wagenpark van de openbare omroep hier in Antwerpen staat, met alle nodeloze CO² uitstoot vandien.
– ‘Just dermee, ge ga gij toch ni zegge dat het dan ni met een camionette minder kon he. Zeker agge wet da dingske … hoe noemt ze na wer … Caroline van den Baareg! Die woont ier achter den oek é, die moet zelfs ni met den otto komme!

Stafke merkt dat ik ondanks zijn Antwerpse verontwaardiging en overtollige uitroeptekens niet overtuigd ben.
– ‘Ziedis ginder oep den hoek! De VTM die zen ier mor me één buske!’ Op de hoek van de Anselmostraat en de Justitiestraat staat inderdaad slechts één Mercedes Sprinter van VTM, eveneens op het voetpad. Alsof hij mij gedachten kan lezen vervolgt hij: ‘en allemol Mercedessen, oek bij den BRT hé, ’t kan ni oep! Mé ongs belastingsgeld! En allemol oep den trottoir geparkeerd! Die van den rtbf he, die staan mé hun ouw krel tenminste wel reglementair geparkeerd, recht veur den hoofdingang nog wel! En de Wale zen dan zoegezee de profiteurs he! Awel, ik zen beschomd da’k Vlaming zen!

sp_a0148.jpgsp_a0147.jpg

Ik neem foto’s met mijn gsm-camera, meer voor de vorm dan om er iets mee te doen.
– ‘Ha dus ge gaat er toch iet over schrijve?’ Vraagt hij hoopvol.
– ‘Ik zou er niet te hard op rekenen Stafke, zoveel nieuwswaarde heeft dit nu ook weer niet en ik heb trouwens de indruk dat onze lezers tegenwoordig liever fictie lezen’, antwoord ik naar waarheid.
– ‘Hoe, mor ik zen toch fictief? Of doechte da iemand da ga geloven van uwen bejaarden informant in ’t Stad?’ Hij heeft een punt.
– ‘Ik zien nog wel Stafke, desnoods schakelt ge de mannen van 4040 maar in, ze zullen daar in Vilvoorde met plezier van smullen.

Ik neem afscheid. Stafke kijkt verbouwereerd, omdat ik zijn scoop zomaar uit handen geef. Wanneer ik terug in de wagen zit, merk ik dat er een parkeerboete achter de ruitenwisser zit. F*ck!
Plakletterkes. Ik moet dringend om VRT-plakletterkes voor op de deuren van mijn Mercedes, er zijn er blijkbaar nog die daar mee wegkomen.

Advertenties



    Geef een reactie

    Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

    WordPress.com logo

    Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

    Twitter-afbeelding

    Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

    Facebook foto

    Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

    Google+ photo

    Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

    Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: