Woon-werkverkeer

Velo 1. Aankoop: vlak na de plechtige communie. Ja, begin jaren ’90 toen wij als koorknaapjes nog heilig -wat anders- overtuigd waren van het bestaan van God, waren wij nog gelukkig met een nieuwe fiets. Een échte fiets, voor grote mensen en geen afdankertje van Grote Broer 2 die hem op zijn beurt als afdankertje van Grote Broer 1 had gekregen. Toen, in onzen tijd was het allemaal nog niet van Xbox en Playstation 3 en Nintendo Wii. Maar ik wijk af.

Velo 1 zijn ketting is te lang. Velo 1 heeft drie vitessen, waarvan één niet werkt en er twee doortrappen. Het achterwiel wat achteruit zetten zou een oplossing kunnen zijn, ware het niet dat het achterwiel als helegans op zijn uiterste in achteruit staat, als u begrijpt wat ik bedoel. De ketting moet dus wat worden ingekort, maar dat is iets voor mensen die daar iets van kennen. Tot zolang is er de noodoplossing: velo 2.

Velo 2. Aankoop: nog voor mijn plechtige communie, door en voor mijn ma. Velo 2 is een Gazelle, degelijk maar lomp en doet tegenwoordig dienst als reservefiets. Werd in de zomer platgereden door eigenaar van velo 1 en wegens doortraptheid van diezelfde velo 1 nu pas (een half jaar later, zo zijn we wel) noodgedwongen geplakt. Met onvoorziene complicaties, uiteraard: slepende remblokjes.

Morgenvroeg moet ik, mijn wekker en mezelf kennende, tegen een recordtempo aan het station geraken. Eerste werkdag. Échte werkdag, voor grote mensen, van 9 tot 5 of later. Geen parttime- of freelance- of vrijwilligerswerk, waar ik m’n dagen mee vulde sinds ik de deur van de UA achter me dicht trok. En neen, ook niet als fietsenmaker.
Een normaal mens neemt dan de wagen, maar zoals u al langer wist ben ik geen normaal mens en ik heb enkel velo 1 en velo 2 ter beschikking. (De biografie van velo 3 bespaar ik u gemakkelijkheidshalve.) Met velo 1 verhoogt het risico om nooit nog recordpogingen tot aan het station te kunnen ondernemen aanzienlijk. Met velo 2 is de kans dat de eerste indruk die ik nalaat bij mijn collega’s er één is van mens met zweterige lijfgeur, én de kans dat ik te laat kom, reëel.

Op een goeie afloop?

Advertenties

  1. yab

    En, hoe is je eerste échte werkdag geweest?

  2. Lou

    Hij vloog voorbij! Moe en voldaan.




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: